- هر كس من مولى و رهبر اويم ، على مولى و رهبر اوست . خدايا هر كه على را دوست دارد ، دوست بدار و هر كه على را دشمن دارد ، دشمن بدار . در روايات مشهورى كه از امام باقر و امام صادق - عليهما السلام - نقل شده ، چنين آمده است : - خداوند به پيامبر وحى كرده بود ، كه على را جانشين خود گرداند . مىترسيد اين كار بر گروهى گران آيد . اين آيه نازل شد تا پيامبر را بر اين كار تشجيع كند . مقصود اين است كه اگر از تبليغ آنچه به تو دستور داده شده است ، خوددارى و كتمان كنى ، گويى هيچيك از ماموريتهاى خود را انجام نداده‌اى و از لحاظ استحقاق كيفر ، تفاوتى ندارند . ابن عباس گويد : يعنى اگر يكى از آيات خدا را كتمان كنى ، رسالت خداوند را انجام نداده و امر خدا را امتثال نكرده‌اى . وَ اللَّهُ يَعْصِمُكَ مِنَ النَّاسِ : و خداوند مردم را از اينكه به تو آسيبى برسانند ، منع مىكند . إِنَّ اللَّهَ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ : گويند : در اينباره دو قول است : 1 - مقصود اين است كه خداوند از راه لطف و توفيق ، آنها را بسوى كفر هدايت نمىكند ، بلكه آنها را بسوى ايمان هدايت مىكند . زيرا كسى را كه خداوند بسوى مقصد سعادت ، هدايت مىكند ، در حقيقت او را كمك كرده است كه به مقصد برسد . اين قول از على بن عيسى است . وى گويد : صحيح نيست كه مقصود اين باشد كه آنها را بسوى ايمان هدايت نمىكند ، زيرا خداوند آنها را از راه استدلال و ترغيب و تهديد ، بسوى ايمان هدايت كرده است . 2 - جبايى گويد : مقصود اين است كه آنها را بسوى بهشت هدايت نمىكند . دلالت آيه اين آيه بصدق گفتار و صحت نبوت پيامبر ، از دو راه دلالت دارد : 1 - آنچه در اين آيه - و نظائر آن - از امور آينده ، خبر داده است ، واقع